Sierniki

Sierniki to wieś położona przy drodze powiatowej, odchodzącej w Pruścach od szosy Rogoźno-Wągrowiec, 5 km na wschód od Rogoźna. Od południa graniczy z Lasem Siernickim, w którego centrum znajduje się malowniczo położone Jezioro Czarne.. Wieś związana z pewnością z grodem kasztelańskim w Rogoźnie. Pierwsza wzmianka źródłowa o wsi pochodzi z 1352 roku. Nazywana była wówczas Żerdniki, Zirniki, Szyrniki i należała do Jana Siernickiego herbu Nowina. Nowinowie dziedziczyli tutaj jeszcze w XVI wieku. Od początku XV wieku otrzymali oni przezwisko Rodło, utrwalone w licznych przekazach źródłowych. W początku XVI wieku część wsi znajdowała się przejściowo w rękach Grzymałów z Prusiec.

W 1534 roku Sierniki wchodziły w skład parafii św. Wita w Rogoźnie. Po roku 1550 połowę dóbr posiadał Jan Sapiński, natomiast drugą połowę Mikołaj Zieliński. Po nich występują w Siernikach Rumiejewscy (druga połowa XVII wieku do 1716 roku), a od 1717 roku Stefan Radoliński, podkomorzy wschowski. W połowie XIX wieku drewno z okolicznych lasów spławiano przez Jezioro Rogozińskie i Wełnę do Obornik i dalej na Pomorze. W 1884 roku wieś liczyła 288 mieszkańców, a majątek obejmował obszar 1675 ha. Jego właścicielem był dr Władysław Szułdrzyński.

W rękach Szułdrzyńskich Sierniki znajdowały się do 1939 roku. W latach 1905-1914 w Siernikach istniało Towarzystwo „Straż”. W czasie wojny zarządzał nimi Niemiec Bittner, a następnie Hona. Po 1945 r. majątek przejął Skarb Państwa i z czasem przekształcił w PGR z siedzibą w Chwaliszewie. Od 1964 mieściła się tu Stacja Hodowli Roślin, szkołai przedszkole. Obecnie całość założenia ma trzech właścicieli: pałac wraz z wydzieloną częścią parku należy od 1989 roku do spadkobierców ostatniego właściciela, reszta parku jest w posiadaniu Lasów Państwowych, oficynami wraz z folwarkiem zarządza (od 1993 roku) Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa.

W Siernikach znajduje się zespół pałacowo-parkowy, boisko piłkarskie, boisko do piłki siatkowej.